Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 


TOURSPEL 2022: INTERVIEW ANNE BOUMA
Door: Paul Lindeboom

 

Tot nu toe heb ik de opening van het Tourspel gedaan met verhalen over beklimmingen van bergen in Frankrijk, of van andersoortige (stevige) fietstochten waar ikzelf bij betrokken was. Maar die verhalen zijn inmiddels verdampt en heb geen dikke duim. Dit jaar, in een poging om enigszins origineel te blijven, kwam ik op het idee om het Tourspel te openen met interviews met de winnaars van vorig jaar. Femke van Wijk (later deze week) bij de dames en nu Anne Bouma bij de mannen.

Je hebt ooit deelgenomen aan het NMK Wielrennen op het oefenterrein de Vlasakkers achter de Bernhardkazerne. Wat herinner je je nog van dat evenement? En hoe ging het klimmen – in de Tour de France toch het meest tot de verbeelding sprekende onderdeel – ter hoogte van de Bailey-brug je af?
“Ik heb inderdaad een keer aan het NMK Wielrennen meegedaan, ik denk zo’n 4 of 5 jaar terug. En aan de manier hoe de vraag aan me gesteld wordt, is het net alsof deze met wat voorkennis is opgesteld. Mijn deelname aan het NMK was inderdaad van zeer korte duur. Vanaf de start werd er gelijk heel erg hard gereden, ik denk dat de mannen vooraan gelijk de boel even uit elkaar wilden trekken. Als triatleet ben ik het niet heel erg gewend om in pelotons te rijden aangezien de meeste van onze wedstrijden non-stayer zijn. In de eerste meters liet ik me gelijk al afzakken naar de staart van het peloton zodat ik niet in de drukte hoefde te fietsen. Wie de Vlasakker kent, weet ook dat als je hem tegen de klok in fietst je de klim uiteindelijk tegenkomt. Terwijl ik al op een van de laatste plekken fietste, schakelde ik aan het begin van de klim, als toch al niet zo’n goede klimmer, verkeerd en dat resulteerde in een gat van 50 meter bovenaan de klim. Ik heb daarna nog een half rondje Vlasakkers geprobeerd om bij het peloton terug te komen maar dat lukte helaas niet. Zoals de Tour voor niemand stopt, deden de mannen vooraan dat die dag ook niet! Met de gedachte dat ik drie dagen erna een triatlonwedstrijd zou hebben en de rest van de race helemaal alleen voor spek en bonen mijn rondjes zou fietsen, ben ik afgestapt.”

Heb je ooit eerder deelgenomen aan een nog pittiger, bergachtig evenement? Hoe ging dat?
“In de vraag zitten de woorden ‘pittiger’ en ‘bergachtig’ en dat zorgt er bij mij voor dat ik twee antwoorden ga geven.
1; Pittiger was toch wel een fietsvakantie naar Barcelona die ik in mijn eentje heb gedaan, in 17 dagen ongeveer 2000km. Elke dag van camping naar camping en alles kaart lezend, tegenwoordig zou ik de route in mijn GPS zetten. Tuurlijk zaten er een aantal pittige klimmetjes in en dagen dat de wind uit de verkeerde richting kwam of het slecht weer was. Maar het pittigste vond ik het alleen zijn. Op elke camping waar je komt zijn Nederlanders en dat is fijn om even een praatje te maken maar het is geen eigen. Uiteindelijk heb ik elke dag naar huis gebeld om mijn verhaal even kwijt te kunnen. Overigens zou ik zo’n tocht zo weer doen als het zou kunnen.
2; Bergachtig was de “Tour For Life”, een achtdaagse fietstocht vanuit Italië, toen nog voor Artsen Zonder Grenzen. De tocht ging in de eerste dagen door de Alpen, veel klimmen dus. Het voordeel aan de Alpen is dat de klimmen lang zijn waardoor je in een bepaald ritme kunt komen. Dit in tegenstelling tot de Ardennen waar we in een van de laatste dagen doorheen moesten en waar ik het voor mijn gevoel zwaarder had. Het zijn steeds maar korte klimmetjes waardoor je niet in het ritme kunt komen.”


Volg je, om goed beslagen ten ijs te komen, de wielerwedstrijden een beetje? Of lees je je kort vooraf zo goed als mogelijk in?
“Afgelopen jaar, toen ik gewonnen had, was ik aardig op de hoogte van wat er allemaal in de wielerwereld speelde, wie er goed was en wie niet. Keek veel wielrennen en las ook veel fiets-boekjes. Daarbij is er in de tourpoule altijd nog een factor geluk. Je kunt nog zo’n goed team opgesteld hebben, zijn er 2 betrokken bij een valpartij op dag 2 dan ben je eigenlijk al klaar. Afgelopen jaar heb ik een gok genomen met Jonas Vingegaard van Jumbo-Visma en dat pakte goed uit! Daarnaast moet je je altijd een beetje verdiepen in het type etappes. Is de eerste etappe een tijdrit en volgen er daarna bijv. 3 vlakke ritten, dan is er een grote kans dat de winnaar van de tijdrit al 4/5 dagen in het geel gaat rijden. Maar goed, uiteindelijk is de kans groter dat je goed zit met je team als je er een beetje over nagedacht hebt!”

Je doet fanatiek aan triathlon, dus vooral aan het trainen op een tijdritfiets of je racefiets met daarop een ligstuur. Deze Tour wordt mogelijk beslist op de voorlaatste etappe, een tijdrit van 40km, bij toeval exact de afstand die jij aflegt tijdens een kwart triathlon. Hoe train jij op dat specifieke onderdeel en hoe gaat het je in de praktijk af?
“De vraag begint met ‘je doet fanatiek aan triathlon’. Dat fanatieke probeer ik de laatste tijd weer op te pakken en ik denk dat dat aan het lukken is. De coronatijd is voor mij funest geweest qua motivatie om te trainen. Dat komt voornamelijk omdat ik geen doel had om voor te trainen, dat heb ik nodig. Ik ben niet iemand die ‘voor zichzelf’ gaat hardlopen of fietsen omdat het goed voor je is. Ik moet ergens voor trainen!
In de olympische afstand van de triatlon zit idd een ‘tijdrit’ van 40km. De voorbereiding daarop bestaat bij mij uit gewoon een goede basis voor het fietsen hebben. Probeer genoeg op de racefiets te zitten en zo nu en dan wissel ik die in voor de tijdritfiets. Op de tijdritfiets zit ik max een uurtje, puur om aan de houding te wennen. Voor de zware trainingen op de tijdritfiets gebruik ik normaal de wedstrijden uit de Zwolse tijdritcompetitie, dan ga ik maximaal. In een tijdrit probeer ik altijd tegen het punt aan te zitten dat de benen helemaal vol lopen, met de laatste paar kilometers in het rood. Tijdens de 40km fietsen in een triathlon probeer ik in het begin te herstellen van het zwemmen en in mijn ritme te komen. In het middenblok probeer ik toch wel tegen het verzuren aan te zitten. In de laatste paar kilometers moet het ritme wat omhoog en de kracht wat naar beneden om voor te bereiden op het lopen.”

Wie wint komend jaar de Tour: Tadej Pogacar voor de derde opeenvolgende keer of Primoz Roglic voor het eerst?
“Ik denk dat de winnaar niet uit deze twee gaat komen. Ieder team gaat straks tegen deze twee fietsen. Je zag het een beetje in de Giro, ondanks dat hij geen kans had op de eindoverwinning reden veel team zo dat VDP (Matthieu van der Poel, red.) niet kon winnen.
Vingegaard (mijn gokje van vorig jaar) zou zomaar eens voor een verassing kunnen zorgen! Alle ogen zijn op Roglic gericht en Vingegaard, ook van Jumbo-Visma, gaat er sneaky vandoor!”

 

 Publicatiedatum: 20 juni 2022
Tourspel 2022
Inschrijven voor het door de stichting Vrienden van het dienstvak LO&Sport mogelijk gemaakte Tourspel, doe je door hier of op de onderstaande foto te klikken. Het is een veilige omgeving, je mailadres wordt niet doorgespeeld aan adverteerders, dus geen spam.
Selecteer uiterlijk 01 juli 12:00 uur twaalf namen van wielrenners, waarvan je verwacht dat die dagelijks een rol spelen in de top 10 van de etappes, de tussenstanden (je krijgt extra punten als een van je 12 renners in de gele/groene/bollen/witte trui rijdt) en het belangrijkst: de eindstand. Lees vooraf het menu 'Uitleg' door voor de puntentelling.

 

De nieuwe Wisselbokaal van het LO&Sport Tourspel