Vrienden van het dienstvak LO&Sport
 
 
 
 

WAAR ZIJN ZE GEBLEVEN, ONZE OUD-COLLEGA'S?
INTERVIEW MET JACQUES OOMS

Door André Wijnberger

In 1982 kwam ik als dienstplichtig Sportinstructeur op in Ossendrecht op het toenmalige OCLO (opleiding centrum lichamelijke oefening ) , tegenwoordig de LOSS. Daar zat in de DF klas (omscholing vanuit groene pak naar Sportinstructeur) onder andere Jacques Ooms. In mijn ogen destijds een stel gekken die middels een verkorte opleiding dezelfde status dachten te hebben als wij, net met het CIOS diploma op zak natuurlijk onmogelijk🤔. Nu , 36 jaar later, is Jacques nog steeds een zeer bevlogen trainer en bijzonder mens. Tijd voor een al lang gepland staand interview met Jacques Ooms voor Fit for Action. Dit vindt plaats op een wel heel bijzondere plek: Olympic Park in Sydney, tijdens een van de weinige rustige momenten van de Invictus Games.

De eerste vraag aan Jacques ; wat doe je sinds je FLO in juni 2016 allemaal?

"In ieder geval genieten van de vrije tijd en bij de huidige woning veel in de tuin te werken , vogelaar in eigen tuin. Daarnaast vooral ook trainerschap van de CIOR ploeg en het zwemmen en atletiek bij de Invictus ploeg. Door de vele vrije tijd doe ik maatschappelijke ondersteuning door mensen te helpen bij verhuizen, klussen, verenigingen, etc"

Wat is jouw belangrijkste drijfveer om zoveel taken op je te nemen?

"Stilzitten is eigenlijk geen optie, fantastisch om mensen te helpen, en ondanks het feit dat ik geen veteraan ben, vind ik het bijna een morele plicht om het Invictus Team te ondersteunen. Zij verdienen een goede ondersteuning in hun revalidatie en verder. Eens Sportinstructeur, altijd Sportinstructeur, om daarbij mensen te helpen groeien/ontwikkelen, zowel fysiek als ook mentaal. Dit geldt voor zowel de Invictus sporters, als ook voor de CIOR Military Competition Team. Mensen die om hulp vragen, wil ik graag terzijde staan."

Niet alleen dienst gerelateerd ben je een bezige bij, ook in de burgermaatschappij draag je de nodige steentjes bij. Kun je daar iets over vertellen?

"Mijn buurman heeft een Borrelboot in Harderwijk en Take Off, daarvoor ben ik regelmatig spelleider bij strandspelen op het ene moment, en BBQ koning op het volgende moment. Of ondersteuning geven bij bijvoorbeeld een vlieger workshop. Ook ben ik bestuurder bij een buurtvereniging, waarvoor ik dan de buurt evenementen organiseer: zoals een schoonmaakdag, een burendag of een buurt BBQ."

Voorheen was je in mijn ogen niet heel erg reislustig, sinds het overlijden van jullie twee Belgische Lakense herders Joey en Dahlia ben je de 'schade' aan het inhalen, geloof ik. Waar ben je dit jaar bijvoorbeeld overal op de aardkloot geweest?

"Onze honden hadden door een hoge leeftijd veel zorg nodig en helaas zijn zij ons dit voorjaar ontvallen. Hierdoor kregen we wel meer vrijheid en om het hondenbezitten te doorbreken, zijn we de gehele maand april in Sulawesi geweest, prachtig om een andere cultuur en natuur te op snuiven. Daarnaast ook met het CIOR Military Competition Team naar Quebec geweest en voor de Paralympische triatleten naar Tartu in Estland met een materiaalwagen samen met mijn vrouw Esther. Nu met het Invictus Team naar Sydney en we hebben samen besloten om veel meer te gaan reizen. Vandaar dat ik overweeg om met een bepaalde trainersstoel te stoppen na dit seizoen."

Hoe kijk je terug op je actieve dienstperiode?

"Nu, na twee jaar FLO-schap, trots en met een glimlach, hoewel ik me om en nabij het FLO soms best zuur voelde. Nu kan ik nog meer dan ooit zeggen dat ik een mooie carrière heb gehad, in alle lagen van de LO&Sportorganisatie mooie afwisselende banen  en genoeg uitdagingen heb gehad, met een grote diversiteit. Van LO&Sportinstructeur tot Hoofdinstructeur, Opleider van Dpl- en beroepssportinstucteurs en Opleidingsontwikkelaar, van regio-adjudant naar OTB-er, met als laatste de functies bij de Sportcommissie en daarbij de beloning om als luitenant de dienst te mogen verlaten. Er zijn wel een paar zwarte bladzijden in het dikke boek, maar het positieve gevoel overheerst altijd. Met name de grote hoeveelheid aan reorganisaties waren niet altijd makkelijk te verteren. "


Waar haal je alle energie vandaan, ondanks dat je gezondheid niet optimaal is?

"Net voor ik met FLo ging, kwam ik door André in aanraking met de Invictus zwemploeg. Van deze groep krijg ik juist meer energie en ze leren me te relativeren. Ja klopt, ik heb een chronische ziekte, dat is vervelend maar ik kan er prima mee leven. Gewoon mijn batterij niet te snel leeg trekken, dan heb ik nog energie zat om al deze fantastische mensen, Invictus en de Cior ploeg te mogen trainen en coachen. Ben André tot op de dag van vandaag nog elke dag dankbaar dat hij me ooit uitnodigde om een keer mee te komen trainen. Thanks vriend, collega!"

In zijn nieuwe bestaan is Jacques ook een echte klusser geworden. Net voor vertrek naar Sydney hebben Esther en hij hun eigen tuinhuis gebouwd en dat smaakt naar meer, want hij wil vooral niet op tv komen in het programma “ help, mijn man is klusser”. In het klussen heeft hij ook een nieuwe uitdaging gevonden.

Publicatiedatum: 05 november 2018. Herpublicatie: 08 november 2018.